پرنده اگر زیستن را عاشق باشد به هر کجا بخو اهد پر میکشد

دل انسان نیز این گونه میباشد

 پرنده با دل در اینکه چگونه اسیر میشوند هیچ فرقی ندارند

هر دو به وجودی یا چیزی جذب میشوندو بدون انکه خود بفهمند اسیر میشوند

گاهی اسیر شدن را باید دوست داشت

چون ممکن است از پرواز بی هدف واز این شاخه به ان شاخه برایت قشنگتر باشد

در هنگامی که اسیر شدی هدف برایت مشخص میشود

 ازادی بی قید و بند دل جز بیهودگی حاصلی ندارد

همیشه جایی اسیر شو که ارزش اسارت تو را داشته باشد

جایی که اگر میخو اهند زجرت دهند ارزش  جان ربودنت را داشته باشد

مانند پرنده نباشیم که به خاطر دیدن دانه جانش را در قفس گرفتند